در هفت اقلیم آمده است :

(( نصرالدین عبدالحمید )) در سلک وزرای (( خسرو ملک بن بهرام شاه )) بوده و ... ترجمه کلیله و دمنه که ساخته او است , دستمایه جمله کتاب و اصحاب صنعت است ... اما با این همه فضل و بزرگی , ایام با او نساخت و به سعایت حاسدان و سعی ساعیان , بخت از او برگشته ;  از جور زمانه مقید و محبوس گردید , و او در حبس این رباعی گفته , نزد خسرو ملک فرستاد :

 ای شاه  مکن آنچه بپرسند از تو    روزی که بدانی که  نترسند  از تو

 خرسند نه ز ملک و دولت ز خدای   من چون باشم به بند خرسند از تو

آن شفاعت موثر نیفتاده , او را حکم قتل کردند و در حین هلاکت , این رباعی را انشا کرد :

  از مسند عزّ اگر چه ناگه رفتم   حمد و لله ک نیک و آگه رفتم

 رفتند و شدند و نیز آیند و روند  من نیز توکلت علی الله  رفتم.